It's my Blog [.. and this too, shall pass]

...................................................................................................................

ข้าน้อยพิมพ์ผิดด้วยแหละ "ขอให้ขยันอย่างสม่ำเสมอ"

รู้สึกว่าจะเขียน "รน " ผิดด้วย

ปีนี้จะสะเพร่าน้องลงไหมเนี่ย T_T

หนึ่งวันที่แสนยาวนาน...

วันนี้ไปโรงเรียนเพื่อไปทำงานกีฬาสีมา เหนื่อยแต่ก็หนุกสุดๆ

ทำเสร็จทุ่มนึงถึงบ้านสองทุ่ม เป็นนักเรียนกลุ่มสุดท้าย(ละมั้ง)ที่ออกจากโรงเรียนพร้อมกับพี่ม.6ที่อยู่สีเดียวกัน

//โรงเรียนตอนเย็นๆน่ากลัวโคตร สยอง~//

//จริงๆนัดกับเพื่อนด้วยว่าถ้ายามถามว่าอยู่สีอะไร ให้บอกว่าเป็นสีอื่น*_*แต่ยามไม่ได้ถามนะค้า~//

ครั้งแรกที่ทำงานจนเย็นขนาดนี้ ปกติเคยแต่เรียนพิเศษ =_=''

พูดถึงเรียนพิเศษพรุ่งนี้ต้องไปผจญชีวะ4ชม. อังกฤษ3ชม. ฟิสิกส์ชั่วโมงครึ่ง

เราจะรอดตายกลับมาไหม -_-

ช่วงนี้เหมือนวิญาณหลุดจากร่าง

กับไฟฟ้าที่ตอนนี้ก็ยังมึนอยู่ ลองคิดสภาพตัวเอง ถ้าเรียนมันตอนม.6มันคงกดดันกว่านี้ และแย่กว่านี้

แล้วด้วยความที่ว่างในระดับหนึ่ง อาการคิดเรื่องแปลกๆมันก็กลับมา

เค้าคิดถึงเพื่อนอะ..

ไม่ใช่เพื่อนที่โรงเรียนที่เรียนด้วยกันอยู่ทุกวันนี้หรอกนะ เพื่อนรักสมัยอนุบาลสมัยประถมนู้น

- เมย์  คนนี้เรียนเก่งมาก แต่ไปอยู่กันคนละโรงเรียนตอน ป.2 จากนั้นก็ไม่ได้ติดต่อกันอีกเลย

- ชมพู เค้าย้ายตามแม่ที่เป็นทูตไปต่างประเทศตอน ป.2ป.3 ตอนป.6เราก็เจอคุณยายของเค้าอยู่หลายครั้ง แล้วคุณยายก็เล่าเรื่องหลายๆเรื่องให้เราฟัง ปัจจุบันรู้สึกจะไปอยู่โรงเรียนนานาชาติ พูดอังกฤษไฟแลบ =_=''

- จ๋า คนนี้ย้ายไปอยู่คนละโรงเรียนตอน ป.6 แล้วพอขึ้นม.2เค้าก็ไปเรียนต่อที่อเมริกา ขาดการติดต่อหลังจากนั้น

- เกว ยังคุยกันอยู่ทางเอ็ม แต่ก็รู้สึกห่างๆยังไงก็ไม่รู้ ไม่ได้เจอหน้ากัน5ปีเต็มๆ

- มินนี่ ยังไปเจอกันอยู่ที่ทำงานพ่อจนถึง ม.3  แต่หลังจากนั้นเราก็ไม่ได้ไปอีกเลย เพราะติดเรียน ตอนนี้ก็คุยกันทางเอมอยู่

- กัน เพื่อนสมัยอนุบาลหนึ่ง ตั้งแต่ขึ้นอนุบาลสองก็อยู่คนละห้องมาตลอด ได้คุยกันอีกครั้งจริงๆตอนม.4 เพราะไปเจอที่เรียนพิเศษที่บ้านครู

และอีกหลายๆคนที่ไม่ได้กล่าวถึง

เราคิดขึ้นมาว่า ถ้าได้เจอกันอีก ก็คงไม่รู้ว่าจะเริ่มทักยังไง ไม่รู้จะเริ่มคุยยังไง 

บางคนก็เหมือนจะไปอยู่ในคนละที่กับเรา ที่ที่เราไมอาจเอื้อมถึงได้

บางคนก็จบป.6ไปทั้งที่ยังทะเลาะกันอยู่ ด้วยเรื่องปัญญาอ่อน

ถ้าเจอกันอีกครั้งเค้าจะลืมเรื่องนั้นแล้วรึยังนะ

มันเป็นบทเรียน ที่ทำให้เรารู้ว่า

"เราไม่ควรปล่อยเรื่องพวกนี้ไว้ให้ค้างคา ควรเคลียร์กันให้เสร็จๆไป"

สุดท้ายเมื่อเย็น โรงเรียนก็อัพตารางสอนขึ้นเว็บซะที

อาจารย์ที่ปรึกษาควบทั้งอังกฤษหลักและเพิ่ม เพราะท่านที่สอนตัวหลักเกษียนไปแล้ว เจอหน้าให้เบื่อกันตายไปเลยที่เดียว

วีวี่สอนชีวะอีกเหมือนเคย ไหนบอกว่าจะไม่สอนห้องเราแล้วอะ แต่ต้องยอมรับเลยว่าในขณะนี้ ครูชีวะม.5ที่เหลืออยู่ เจ๊เค้าสอนดีที่สุดแล้ว(ถ้าห้องเรามันไม่ทำตัวเน่าๆเอง)

อ.สังคมกับพระพุทธปลี่ยนหมดเลย ท่านหนึ่งเออรี่ไปเพระสุขภาพไม่ดี(ทำไมเราไม่สังเกตเลย เพือนเพิ่งบอกเมื่อกี้T_T) อ.พระพุทธคนใหม่เพื่อนบอกมาว่างานเยอะแต่สอนดี แต่ที่ดีใจสุดๆก็คือโครงงานที่อ.คนเก่าสั่งไป งานข้ามเทอมที่ยังไม่ได้เริ่มสักนิด ไม่ต้องทำแล้ว555+

เทอมนี้การงาน ได้ข่าวจากสายศิลป์ว่างานโหด ธุรกิจ T-T (รร.เราสายวิทย์กับศิลป์แยกเรียนกันคนละเทอม สลับกันระหว่างงานช่าง กับธุรกิจ)

เลขเพิ่มกับหลักคนเดิม สถิติเลขหลักกับอ.คนเก่าจะรอดไหมวะเนี่ย แต่คิดว่าดีกว่าเจอชัชชี่เพราะย่อยออกโหดมาก ส่วนเลขเพิ่มเทอมนี้ชิวในระดับนึง ขอให้สอนเวกเตอร์ไม่ทันเหมือนปีที่แล้วเถิด จะได้ไม่ต้องฟิตสอบ =_=''ดูจขบ.มันคิด

เคมีกับฟิสิกส์ก็อาจารย์ก็คนเดิม หวังว่าอ.คนยังไม่เบื่อห้องเรานะ ที่ทำกับอาจารย์ไว้แสบมาก

ศิลปะเทอมนี้เป่าขลุ่ย... น่าหนุกดี แต่เราเริ่มชอบร้องเพลงมากกว่าแล้ว(ทั้งที่ตอนแรกๆกลัวมากๆ) แต่ก็นะ อยากจะบอกว่ามือเรามันสั้น ปิดรูไม่มิด ชาตินี้เป่าได้แต่Recorder555+

จันทร์นี้ก็เปิดเทอมได้ซักทีนะ

ตอนนี้อยากให้เปิดเทอม แต่อีกหน่อยคงอยากให้ปิด ชีวิตช่างไม่มีความพอดี

เจอกันเปิดเทอมนะขอร๊าบบบบบบบบบบบบบบบบบบบ

...................................................................................................................