It's my Blog [.. and this too, shall pass]

สืบเนื่องจากเมื่อคืนนี้ได้หลวมตัวไปอ่านสปอยที่บลอกของท่านSol

เป็น Breaking Dawn Book3อะนะ

มันก็ตามไปหลอกหลอนเราในหัวจนถึงเช้า

ความรู้สึกแบบนี้มันไม่ใช้ครั้งแรก

เป็นความกระวนกระวายแบบเดียวกับตอนนี้ดูนารุโตะแบบอนิเม3วันรวด(ตอนนั้นมันออกมาหลานยตอนโคตร)

ความหมกมุ่นที่คิดแต่สิ่งนั้นเหมือนตอนที่เรางงกับปัญหาชีวะบางปัญหา แล้วมันก้ไม่ได้คำตอบซักที 

อ๊าก~กกกกกกกกกก.....

เราบ้าไปแล้วววววววววว ช่วยด้วย~!!!!!!!!!!!!!!!

เริ่มเซงตัวเอง จะอ่านหนังสือเรียนก็ไม่ได้เพราะหัวมันไม่โล่งมีแต่ไอ้เรื่องนี้อยู่เต็มหัว

สรุปง่ายๆคือเราเกลียดมัน เกลียดเพราะว่ามันสนุกเกินไป (จขบ.มันบ้าค่ะ..)

แต่ถ้าจะให้ย้อนเวลากลับไปเราก็จะทำมันเช่นเดิม 666+(บ้ายกกำลังสอง)

สุดท้ายวันนี้ก็เลยออกไปเรียนพิเศษเพื่อที่จะให้ตัวเองทำอะไรที่มีสาระบ้าง

หลังจากที่เราทำตัวไร้ประโยชน์มาตั้งแต่กลับจากภูเก็ต

เรียนชีวะเรื่องอนุกรมวิธานนั่นแหละ ที่ออนดีมาน ที่นี่มันก็สะดวกตรงที่นึกอยากจะไปเรียนเมื่อไหร่ก็ได้ตามอารมณ์

แต่คุณจะต้องเป็นคนที่สามารถบังคับตัวเองได้ระดับนึง มิเช่นนั้นการตามใจตัวเองมันจะทำให้เราถึงจุดจบ

(เหมือนกำลังโฆษณาให้เค้าอยู่เลยแฮะ)

เรารู้สึกว่ามันช้ามากมาย จริงๆแล้วมันช้าเพราะเราอ่านเองมาแล้วรอบนึง

เรามันผิดเองที่รู้เรื่องมาก่อนเรียน เลยปรับเร่งเรียนแบบสปีดคูณสองไปเลย 666+

ตอนนี้สภาพของเราทำให้เรายึดคติถ้าหนามยอกก็ต้องเอาหนามบ่ง

ให้หัวมีแต่เรื่องนี้ฉะนั้นก็อ่านมันเข้าไป ถ้าอ่านจบมันคงจะดีขึ้นแล้วเราจะได้สามารถเรียนได้อย่างสงบสุขซะที

ขากลับเราก็เลยก็แวะร้านนายอินทร์เพื่อซื้อเล่มต่อของTwilight ที่ตอนนี้มันออกมา3เล่ม

- new moon
- eclipse
- breaking dawn  [Book1]

หมดไป 980.- แล้วก็ยังได้ปากกามาอีก3ด้าม

อาทิตย์นี้เราใช้เงินเปลืองโคตร ซึ่งมันคือเงินเก็บเราเองตั้งแต่ปีที่แล้ว 

สถานะของเราตอนนี้คือหมดตูด ต้องเก็บตังค์อย่างเร่งด่วนเพื่อซื่อMP4ใหม่เนื่องจากของเก่ามันจะเจ๊งแหล่ไม่เจ๊งแหล่

ขากลับตอนเดินเข้าบ้านยังเจอคางคกถูกรถทับแบบสดๆอีกสองตัว

รู้สึกเหมือนอยากร้องไห้ อยากอ้วกด้วย

ไอ้ที่อยากอ้วก คาคกนั่นก็ประเด็นนึง แต่อีกประเด็นเพราะเราหิวข้าว

ฉะนั้นเราก็ขอตัวไปกินข้าวก่อนดีกว่า เจอกันเอนทรี่หน้า

ขอบคุณที่ติดตามกันมาตลอด.... 

ปล.เกลียดวันฝนตก ชื้นๆแฉะๆแย่ที่สุด