It's my Blog [.. and this too, shall pass]

เมื่อวานหลังจากดูแบบหนังไปสามรอบ ก็เลยซื้อนิยายมาอ่านดู

โคตร Romance เลยขอรับ

สารภาพเลยนะว่าถ้ามันเป็นนิยายรักปกหวานๆแบบที่เค้าขายกันทั่วไป เราคงเลิกอ่านไปแล้ว

แต่นี่ทำไมมันอ่านได้เรื่อยๆ แถมน่าติดตามอีก

ที่สำคัญสองสามวันนี้ในหัวคิดถึงเรื่องนี้ตลอดด้วย ฉะนั้นห้ามอ่านตอนใกล้สอบเด็ดขาด

นิยายส่วนใหญ่ที่เราอ่านมันจะต้องมีเรื่องเหนือธรรมชาติงั้นสินะ

เอ้อมีเรื่องนึงที่อ่านแล้วสนุก "ใต้ฟ้าจันทร์ครึ่งดวง" อันนี้ไม่มีเรื่องเหนือธรรมชาติ

เราว่าเรื่องนี้มันมีสเน่ห์ของมันเอง

ชายหญิงที่เพิ่งรู้จักกันเพียงไม่กี่วัน ก็ชอบกันได้ รักแรกพบงั้นสินะ

ที่แปลกก็คือ ทำไมเวลาคุยกันถึงได้เปิดเผยกันได้ขนาดนั้น (เราจะไม่พยามสปอย์)

ยังไม่อยากอ่าน New Moon เลย

มันออกจะทำร้ายจิตใจกันไปหน่อย

เราว่าคนเขียนเค้าต้องการอย่างนั้นรึเปล่านะ

ต้องการให้คนอ่านได้รู้สึกถึงอุปสรรคที่มาขวางกั้น 666+

สุดท้ายวันว่างก่อนเปิดเทอมของเราก็หมดไปกับ Twilight

หนังสือหนังหาก็ไม่ได้อ่าน ขี้เกียจได้เต็มที่เลย

แต่เดี่ยวสักพักไอ้บลาซังมันก็คงจะกลับมาสำนึกตัวได้ เพราะเสาร์ที่23ก็จะเริ่มเรียนพิเศษอีกระรอกแล้ว

เปิดเทอมนี้ลงแต่เบาๆจะได้มีเวลาทวนของเก่า

ถึงจะบอกว่าเบาก็เหอะ มันก็เบาแต่เนื้อหา เวลาก็ยังหนักเอาการอยู่

ชีวิตเด็กม.ปลายในเมืองไทยนี่ช่างลำบากซะจริง

พูดถึงชีวิตม.ปลาย เร็วๆนี้เราได้ดูซีรีย์ของทางฝั่งยุโรปเรื่องนึง

Skins Series 3 จิ้มๆ

เนื้อหาแรงมากถึงมากที่สุด ยังไงก็มากกว่าฝั่งเอเชียล่ะนะ

ยังก็ลองดูซักตอน จะได้เห็นว่าวัยรุ่นไทยนี่ยังเบาะๆ555+

--------------------------------------------------------------------- 

โซน HBD

ยามะดะคุง ของแฮปย้อนหลังให้นะ

เราไม่ได้ลืม แต่แค่ขี้เกียจ(อันนี้มันน่าฆ่ากว่าเดิมไหมนะ)

ขอให้ป๋าจอร์นดันน้อยๆหน่อย เพราะเราก็อยากดูคนอื่นบ้าง

ขอให้สูงขึ้นนะ แต่อยากให้นายร้องเพลงน่ารักๆแบบชี่สักครั้ง

เช่น "ผมอยากสูงเหมือนยูโตะคง" เป็นไง จะวายก็เอาให้วายกันชัดเลย~

ต่อไปๆแฮปให้บลอกตัวเอง อันนี้ตรงวันนะ

14 MAR 2007-2009 สองปีแล้วสิ

เม้นครบ1000เม้น แล้วก็ 130000Hit

ช่วงแต่ก่อนนี้อัพแต่เรื่องการ์ตูน ดูเหมือนว่าเราถอนตัวออกจากมันได้นิดนึงแล้วสินะ

ชอบอะไรที่เป็นผู้ใหญ่มากขึ้น

แต่ยังไงการ์ตูนก็เป็นสิ่งที่ขาดไม่ได้ อนิเมะก็แทบจะไม่ค่อยดูเพราะมันยืด555+

สุดท้ายแฮปล่วงหน้าให้ตัวเอง

26 MAR 1993-2009

ครบ16ปีในวันที่26ที่จะถึงนี้

สิ่งที่อยากได้คิดว่าไม่ค่อยมี เพราะว่าเราปลงได้แล้ว เกมส์ก็ไม่เล่น

แต่จริงๆก็นิยายเล่มต่อของtwilight นี่แหละ แต่ยังไงเราก็ซื้อเองอยู่ดี

ฉลองวันเกิดที่บ้านก็ไม่จัดหรอก เราเริ่มคิดได้ว่ามันวุ่นวายและรบกวนคนอื่นเค้าได้เมื่อประมาณอยู่ป.6

ก็คงไปใส่บาตรช่วงอาทิตย์วันเกิด แล้วก็ขอบคุณพ่อแม่ที่ทำให้เกิดมา

แต่สิ่งที่อยากจะทำให้ได้มันมีเพียบ เวลาที่มีอยู่มันไม่พอสำหรับเราจริงๆ

ทุกคนก็มีเวลาเท่ากันนี่เนอะ ยังไงมันน่าจะมีมากกว่านี้ จะได้ทำอะไรหลายๆอย่างมากขึ้น

ยังไงก็ขอจบเอนทรี่ดื้อๆตรงนี้เลนแล้วกันค่ะ

[หวังว่าจะมีคนเม้นเพื่อแสดงตัวตนว่าท่านยังเป็นผีเฝ้าบลอกอยู่555+]

ปล.แปะกลอนซ้ำอีกที ความภูมิใจส่วนบุคคล555+