It's my Blog [.. and this too, shall pass]

มารายงานตัวค่ะว่าเรากลับมาแล้ว

จริงๆกลับมาตั้งแต่ตีสามของวันนี้ล่ะคะ

ตอนแรกๆก็กะจะไม่นอนแล้ว เพราะยังไงพ่อก็อยู่โต้รุ่งเป็นเพื่อน แต่คิดไปคิดมาเดี่ยวน็อคไม่ได้อ่านหนังสือที่ดองไว้แล้วจะแย่ ก็เลยต้องนอน

ตื่นมาก็ประมาณ11โมง มันสายกว่าที่คิดไว้ นาฬิกาชีวภาพเรารวนหมดเลย555+

ตื่นมาพ่อก็ยังไม่ได้นอนเหมือนเดิม ตอนที่เราอัพอยู่นี่ก็ยังไม่ได้นอน เก่งจริงๆ

ขอเข้าเรื่องเลยดีกว่า เอนทรี่นี้จะอัพว่าทริปที่ผ่านมาเราได้ไปทำอะไรที่ไหนบ้าง แล้วก็ทัศนคติต่างๆเกี่ยวกับที่นั้นด้วย

[ไม่มีรูปนะคะ เนื่องจากเราไม่อยากอัพรูปลงเน็ตเท่าไหร่ ต้องขอโทษมา ณ ที่นี้ด้วย]

วันพฤหัสที่7 พ.ค. 52

ออกจากบ้านตอนหกโมงครึ่ง รถติดมากมายเลยกว่าจะถึงที่รถทัวร์ก็ประมาณสองทุ่ม

รถก็ออกเลทไปครึ่งชั่วโมง เราคิดในใจว่า"นี่แหละนิสัยคนไทย" 555+

ระหว่างทางก็มีแวะเข้าห้องน้ำที่ปั้มบ้าง แล้วในรถก็เปิดหนังให้ดู "Men:Origins Wolverine "

ถึงหนังจะใหม่มากในระดับนึง แต่ว่าเราอยากนอนมากกว่าอะ ออกแนวรำคาญ สุดท้ายก็ต้องดูหนังจนจบเพราะว่านอนไม่หลับ พอหนังจบเราก็นอนน่ะ แต่ว่ามันเล่นตื่นทุกชั่วโมงเลย

จุดหมายของการเดินทางของวันนี้คือโรงเรียนที่ได้ไปบริจาคเงินสร้างห้องน้ำให้ แต่จริงๆกว่าจะไปถึงโรงเรียนก็เก้าโมงเช้าของวันพรุ่งนร้อะนะ

วันศุกร์ที่8 พ.ค. 52

ถึงที่โรงเรียน9โมงเช้า เป็นโรงเรียนที่น่าอยู่มากเลยล่ะ กว้างดี เงียบสงบ เป็นอะไรที่โรงเรียนของคนในเมืองจะไม่มีวันเป็นแบบนี้ได้

ที่นั้นเค้าทำอาหารเลี้ยงด้วย จริงๆตามกำหนดการณ์มันจะต้องเป็นมื้อเช้าคือตอนหกโมงกับมื้อกลางวัน แต่ว่าไปถึงตอนช่วงเวลาคาบเกี่ยว เลยควบมื้อเช้ากับกลางวันไปเลย กินตอนสิบโมง

ที่สำคัญกินไปพร้อมพระสวด บาปสุดๆ แต่ก็นะอย่างที่เค้าบอกอะไรมันก็ต้องยืดหยุ่นได้ ถ้าจะทำพิธีให้เสร็จก่อนคนคงหิวข้าวตายเพราะไม่มีอะไรตกถึงท้องร่วมสิบชั่วโมง

ผอ.ของที่นั่นก็มาพูดเกี่ยวกับรายละเอียดของโรงเรียน โรงเรีนนนี้สอนตั้งแต่อนุบาลจนถึงประถมหกมีครูรวมผอ.ที่รัฐจัดหาให้ทั้งหมด4คน นักเรียน95คน บลาๆ

เราว่าครู4คนกับนักเรียน95คน ให้คิดก็ตกคุณครูหนึ่งคนต่อนักเรียน23.75คนมันโอเคนะ เพราะโรงเรียนเราจำนวนครูกับนักเรียนก็ประมาณนี้นักเรียนน่าจะเยอะกว่านี้ด้วย

แต่ว่านักเรียนมีทั้งหมด9ระดับชั้นน่ะสินี่คือปัญหา ขอพูดให้ขบคิดกันต่อเล่นๆ ....

ขอเข้าเรื่องต่อเลยดีกว่า อาหารที่เค้าเลี้ยงอร่อยสุดยอดเลย มีผักชุบไข่ทอดด้วยติดใจอันนี้สุดๆแล้วแต่ว่ามันเรียกว่าอะไรนั้นเราจำไม่ได้หรอก(ไอ้นี่กินอย่างเดียว)

เสร็จจากที่โรงเรียนแล้วก็ไปวัดต่อ วัดอะไรเราก็จำไม่ได้เช่นกัน ก็ได้ไปไหว้พระที่โบสถ์ คนเยอะมาก โดยเฉพาะคนไทย

เสร็จแล้วก็มีรถมารับขึ้นเขาต่อ เค้ากำลังสร้างองค์พระใหญ่ๆบนภูเขาอยู่อะ ที่นั่นเราก็ได้สายสิญจน์มาหนึ่งอันสีน้ำตาล

บนเขาอากาศหนาวมากๆเลยขอรับ เสื้อยืดตัวเดียวเป็นอะไรที่ทรมาณมาก ไอ้บลาซังมันก็เจือกกินไอติมอีก หนาวยกกำลังสอง666+

พอลงจากเขาแล้วก็ขึ้นรถไปโรงแรมเลย

ถึงที่โรงแรมเค้าก็บอกให้พักผ่อนตามสบาย แล้วค่อยลงมากินข้าวเย็นตอนหกโมงครึ่ง

ห้องเราอยู่ติดกับด้านสระว่ายน้ำเลย เป็นทำเลที่เหมาะมั้ง

เตียงก็เป็นเตียงสปริง เตียงที่ชอบมานานแล้ว เราก็เลยจัดการตีลังกาเล่นซะเลย ผลคือข้อมือเกือบเคล็ดอะ ปกติเคยแต่บนพื้นกระเบื้อง

ถึงเวลากินข้าวเย็นเราก็ลงไป เป็นบุฟเฟ่ มีอาหารทะเลด้วย แต่เราเบื่อมันสุดๆที่ยังพอกินได้ก็คือปลา แต่ก็ยังย่างสุกไปอีก แย่สุดๆ

สุดท้ายเลยกินข้าวกับผัดไก่ใส่เม็ดมะม่วงหิมพานอย่างเดียว แต่ที่ดีตรงของหวาน "คัสตาร์ด"เราฟาดอันนี้เยอะสุดๆ เอาให้หายอยาก555+

หลังจากกินข้าวเสร็จก็ไปอาบน้ำ ดูทีวีแล้วก็นอนค่ะ

วันเสาร์ที่9 พ.ค. 52

ตื่นมาตีห้าครึ่งเพราะวันนี้ต้องไปเกาะพีพี กินข้าวเช้าที่โรงแรมแล้วก็ออกไปที่ท่าเรื่อเลย

เรื่อนี่ดีสุดๆ ได้นั่งในห้องแอร์ด้วย มีสารพัดน้ำให้เลือกดื่ม แต่ค่าเรือนี่มันก็แพงตามความสะดวกสบายนั่นล่ะขอรับซึ่งมันก็บวกในค่าทัวร์แล้ว ดีได้อีก

ขาไปเค้าก็เปิดคอนของนักร้องอังกฤษให้ดู มีหลายคนอะแต่เราจำไม่ได้แล้ว ตอนกำลังดูเราก็จัดการยาแก้เมาเรื่อไปหนึ่งเม็ดกันไว้ก่อน

ทีสำคัญตอนไปห้องน้ำ เนื่องจากห้องน้ำมันกดชักโครกตลอดเวลา หลายคนอาจบอกว่าไม่แปลกแต่เราว่าแปลก ความจริงน้ำที่เอามากดก็น้ำทะเลดีๆนี่แหละ ไอ้ที่เราถ่ายลงไปมันก็จะลงไปในทะเล หึหึ

พอถึงเกาะก็เที่ยงพอดีเลยไปกินข้าวเลย บุฟเฟ่เช่นเคยค่ะ ก็อร่อยดี

เสร็จแล้วก็เดินไปรอบๆ มีทางหนีสึนามิด้วย...

ถึงเวลาก็ขึ้นเรือไปดำน้ำดูปะการังค่ะ แต่เราไม่ลงล่ะเนื่องจากเหตุผลหลายประการ เอาเป็นว่าอยู่บนเรือนี่สบายสุดแล้ว

แต่ว่าตอนเรือดับเครื่องนี่เข้าห้องน้ำก็ไม่ได้ แล้วเรือก็โคลงตามคลื่นอีก เราเลยเมาเรืองนิดๆ สุดท้ายทางแก้ที่ดีที่สุดก็คือหลับไปเลยค่ะ

ตื่นมาอีกทีเรือก็จะออกแล้ว ขากลับเนี่ยคลื่นแรงมาก เรือโต้คลื่นน้ำกระเซ็นสูงขึ้นมาถึงดาดฟ้าเรือเลยค่ะ(เรือมีสามชั้น) เราสนุกนะ คนที่อยู่บนดาดฟ้าคงรู้สึกเหมือนได้เล่นซุปเปอร์สแปช เขียนแบบนี้รึเปล่าหว่า?

ตอนแรกๆก็ไม่เมา แค่สุดท้านก็เมาเรือจนได้ ทำเอาของเก่ามันมาอยู่ตรงต้นคอ รู้สึกแย่มากเลย เราก็เลยหลับไปอีกที

พอกลับมาถึงท่าก็ขึ้นรถกลับโรงแรมเลยค่ะ

กลับไปถึงซักพักก็ไปกินข้าวเย็น บุฟเฟ่ เรากินข้าวผัดปูกับสปาเกตตี้ วันนี้ไม่มีคัสตาร์ดเลยงดของหวาน

เสร็จแล้วก็ไปอาบน้ำนอนค่ะ

วันอาทิตย์ที่10 พ.ค. 52

วันนี้ก็จะกลับกรุงเทพแล้ว แต่ก็แวะเที่ยวตามรายทางค่ะ

มีที่นึงคือวัด เราได้สายสิญจน์อีกอันที่นี่ สรุปตอนนี้เรามีอยู่ที่ข้อมือรวมของเดิมสามเส้น (เดี่ยวเปิดเทอมต้องเอาออกเหลือหนึ่งเส้น กฎโรงเรียนอะคะ)

แล้วก็ได้แวะอีกหลายๆที่ แต่เราจำไม่ค่อยได้แล้ว555+

แต่ขากลับนี่เร็วมากเลยค่ะ ถึงกรุงเทพตอนตีสามของวันที่สิบเอ็ด

เรื่องแย่ๆที่ไปเจอมา ทำสีขาวไว้นะคะ จะอ่านก็ลากเอา

-  ห้องน้ำที่ท่าเรือ พอดีไปรอแม่เข้าห้องน้ำ ป้าเกาหลีแกก็เดินเข้ามาทุบประตูห้องน้ำ ขอย้ำว่าทุบไม่ใช่เคาะ เสร็จแล้วก็เอามือพิงประตูแนวๆดันด้วยค่ะ

   สำหรับเรามันเป็นการกระทำที่ไร้มารยาทมากๆ เราไม่รู้หรอกนะว่าคนประเทศนั้นนิสัยเค้าเป็นยังไง แต่ว่ารอไม่เป็นรึไงเนี่ย

   เราเลยมองไปที่ป้าแกค่ะ แกก็หันมาล่อเกาหลีใส่เรา ขอโทษเถอะเรามันหน้าตาเกาหลีมากเลยหรือไงวะทำไมไม่พูดอังกฤษ เราก็เลยทำหน้างงๆใส่ เค้าก็เดินไปเลย เราก็เลยงงหนักกว่าเดิมค่ะ555+

 ----------------------------------------------------------------

ปล.HBD ย้อนหลังนะ "ยามะจัง" เดี่ยวเอนทรี่หน้าจะHBDให้เป็นทางการอีกที

ปลล.ยังมีอีกหลายเรื่องที่อยากจะอัพรวมทั้งวันเกิดตัวเองและวันเกิดบลอกค่ะ เดือนนี้มีแต่เรื่องดีๆเนะ~!

ปลลล.มีเรื่องแย่ๆเกี่ยวกับการเรียนของเราด้วย แต่ยังไม่อยากลงในเอนทรี่นี้เพราะเดี่ยวเอนทรี่มันจะเปลี่ยนประเด็น ฮา...