Blog ตามใจฉัน ของคนคลั่งการ์ตูน

วันนี้หลังจากไปล้างแผลเสร็จ ก็ตรงเข้ากลับบ้านคะ

พอถึงตรงหน้าปากซอยเท่านั้นแหละ เราก็ลงจากฟุตบาท พอดีพื้นตรงนั้นเป็นพื้นต่างระดับ จะสูงกว่าฟุตบาททั่วไปหน่อยนึง

ข้อเท้าเราพลิกคะ(ตอนนี้ยังแพลงอยู่เลย) ไม่ใช่แค่นั้นหกล้มด้วยแหละ กรรมซ้ำกรรมซ้อนหกล้มแล้วเอาเข่าข้างขวาลง ก็ไอ้ข้างที่ไปผ่ามา

โชคดีที่ป้าขายพวกลูกชิ้นทอด กับคุณลุงคนที่มาซื้อมาเห็นเรา ก็เลยช่วยพยุงเราขึ้นไปนั่งที่เก้าอี้ (ขอบคุณมากเลยค่า!!) จากนั้นเรารู้สึกชาๆที่หัวเข้าพอก้มไปดูตกใจหมดเลย เลือดซิบ!!

กรรมสุดๆ เราเลยรีบเดินตรงดิ่งไปยังคลีนิกใกล้บ้าน เดินแบบกระเพก ก็ลองจินตนาการว่าขาข้างหนึ่งแพลง อีกข้างหนึ่งหัวเข่าเจ็บ เดินลำบากมากเลยคะ

พอถึงคลีนิกเราก็รีบอธิบายเหตุการณ์การที่เกิดขึ้นให้เจ้าหน้าที่ฟัง เค้าเลยให้เราไปล้างแผลก่อน เปิดผ้าพันแผลออกมาแล้วอึ้งเลยคะ ไหมที่เย็บขาดทั้ง2อันเลย เราเลยบอกให้เค้าเย็บเลย

คราวนี้ฉีดยาชาตั้งสองครั้งแหนะ แถมเย็บตั้ง 3 เข็ม หมอบอกว่าเย็บตรงรอยเดิมไม่ได้ ความรู้สึกก็เหมือนเดิมเลยคะ เจ็บที่สุดก็ตอนฉีดยา

ตอนนี้เลยกลัวว่าแผลจะติดเชื้อ เพราะไม่ค่อยมั่นใจร้านคลีนิกเท่าไหร่ แต่ก็กินยาฆ่าเชื่อที่คุณหมอสั่งให้ที่ ร.พ. เมื่อคราวก่อนแล้ว คงไม่เป็นไร

เฮ้อ~ เหนื่อย คราวนี้เราก็เย็บแผลจนชินอะดิ ก็อารมณ์แบบคราวก่อนที่เราเป็นไข้เลือดออก ที่โดนเจาะเลือดเพื่อเอาไปตรวจ จนชิน...

ปล. คราวนี้เราได้เห็นแผลตัวเองชัดๆ แล้วก็เห็นหมอเย็บแผลด้วย แอบดีใจ หลังจากผิดหวังกับครั้งก่อน